۱۳۹۲ آبان ۱۱, شنبه

بحث لیاقت نیست..اصلاربطی به لیاقت نیست..اونچیزی که من لیاقتشودارم یاهرکی هرلیاقتی که داره خودش انتخاب میکنه اماصحبت اصلااین نیست صحبت لجبازی ست..
تواگه نمیبخشی خوب خدامیدونه حتماحق داری..اماوقتی آگاهانه تصمیم گرفتی ومیدونی داری چکارمیکنی به کدوم دلیل وبه چه دلیلی که دیگه این حرفارونداره..
برای من هیچ وقت اون روزنرسیدکه بگم به خاطراینکه به چیزی نرسیدم نبخشیدمت..من فقط به خاطربی ارزش کردن چیزهایی وروزهایی وحرفهای نادرستی گفتم نمیبخشیدمت..بعدفکرکن من اصلا بتونم نبخشمت..اصلاخوداین کلمه بخشیدن ونبخشیدن برام بی معنیه و اصن واسه چی به کارببرم..
من هرچی بوده خودم خواستم..خودم کردم..الان هم هستم ومیخونم وعذاب میبینم خودم میخوام.میتونم نخونم نباشم برم دنبال زندگیم ونمیتونم شاکی باشم که چرامینویسی که کناررودراین یا تخت.....این مشکله منه درده منه این ضعف منه..که هراتفاقی افتاده..هیچ مسعولیتی هیچ حقی گردن کسی نیست این ماییم که خودمون تصمیم میگیریم.یعنی خودمون درجایی اززمان کاری میکنیم واجازه میدیم به خودمون که که بعدها جوری پیش بیاددرجایی دیگه که به قولی راه ناخواسته بریم.همین من خودم هم که مسعول آینده خودمم..که جواب خودم چی بدم این روزها که امیدوارانه یا ناامیدوارانه یاهرجوری گذشت..
من دگردیسیمو کردم خیلی وقته که میدونم اگه راه کج برم خودم خواستم خودم دقیقاخواستم واگه هرتصمیمی توهرشرایطی گرفتم همون لحظه یاحداکثرتاهمون روزمیدونم دارم چکارمیکنم..خیلی وقته که واسه دیروزم حسرت نمیخورم حتی چون به شب نرسیده به نتیجه همه کارهای درطول روزم فکرمیکنم حالا ازهرچیزکوچیکی گرفته..وهیچ وقت دیگه نمیتونم بگم به این دلیل به اون دلیل به خاطراون اصلاهیچی هیچ توجیهی واسه اشتباهاتم وجونداره..اراده دارم وحق تصمیم گیری جزدرشرایطی خیلی محدود..من چیزی نگفتم.تصمیمتوگرفتی ومعترفی بهش..پس میدونی وخودت راهتوانتخاب کردی منم باهمه خودخواهی انسان وارم وحسادت های زنانه ام بخشی ازوجودم خوشحاله که تونستی...خوشحالم که شایدکمکت کنه که غصه ازت دورشه کاری که من هیچ وقت نمیتونم کنم برات..مهم اینه که توخوشحال باشی وازغم گذشته دورباشی که داره این اتفاق میفته کم کم من مگه میتونم ازخوشحالیت غمگین باشم..که داره پیش میادکم کم انگاروقتی میگی بی شرمانه کنارررودراین خوب بود..من میتونم مگه جزخوبی برات بخوام.حالادرست که من چه بلایی به سرم میادازتکراراین جمله درسرم ...
امااینکه خودم خواستم تاحالا..روزی هم که تونستم غیرازین بخوام حتما میام مینویسم..
دیگه راهی نمونده واسه اینکه من وتوبعدهاازهم گله کنیم..
وقتی به قولی مایه بدبختی همیم..هردو!..

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر