همون آخر
زیرسقف یه آسمون،ریه هام پرازهوای اطراف دوست.. دلم اما به اندازه کل دنیااحساس غربت میکنه..دست خیابونهای اینجاگره شده دورگلوم..
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر