معماری.اما به دلم بوداگه که،پژوهش آرزوم بود..که اینبارنشد..به خودم اونوبدهکارشدم پس میگیرم.
خواهش میکنم نگو.. عادت ندارم کسی نگرانم باشه اشکم راه میفته! تازه این نگرانی ازدل برتوبیادخواب روازچشام میبره ودردم میگیره..ممنونم دعای دوست که برسه که دیگه غمی نیست.
نگران نباش من خوبم مثل همه دخترهای معمولی دیگه خونوادم باکمی تفاوت دارم زندگی میکنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر