خودمم اوضاعم خیلی خوب نیست ..بعد اون همه مشکلات و فشارکه گذروندم اصلا آمادگی درس خودندن اینهاروفعلانداشتم وتاروزآخرزندگیم باوردارم که خدا خودش اسم منو از تو لیست کارنامه ها دراورد وگفت این باید بره دانشگاه و این دانشگاه و این شهر!

عقبم و ضعیف ترم ازهمه لحاظ با همه مشکلات دیگه م نسبت به دیگران و چقدرکارتواین چندروزجمع شده روی سرم..

درباغ سبز رو اول خدانشونم داده که حالامن انقدر باقدرت دارم ازش حرف میزنم!

آره حواسم هست هرچند که راستشو بگم ته دلم یکمی میلرزه نه ازتردیده خودم به خاطراینکه این قول روبه شما میدم و نگرانتم...

اما بازهم سرحرفم هستم که همینو میخوام!

میفهمم دارم چی میگم..ازخودم مطمعنم..

چیزی دردرونم امیدواره و حس میکنم میشه که زخم های روحت رو مرهم بشم..زمان وحقیقت کمک میکنه

تصورکن که دنیا وارونه شده شاید..

برمن خیلی انفاق ها گذشت..من به اندازه عمریه زن چهل ساله خیلی ازحقایق روتو آیینه زندگی دیدم و تحربه کردم

 باور کن که بزرگ شدم!من کی اینهمه سختی کشیده بودم..کی اینهمه دوری ازت داشتم؟

من کی برای همیشه ازدستت داده بودم !

باورم کن که ثابت شده ام همینطوراصول و رفتارو قواعدشخصیتیم!

تردیدهامو گذاشتم کنار..خودم برای خودم تصمیم میگیرم واینکه میدونم اززندگی چی میخوام..

نتیجه ای که داده اینه که لایه های شخصیتی موانداختم دور و یکی شدم درهمه جهات!باتمام جزییاتش!

من ازهمه بیشترتکلیفم بازندگی و خودم روشنه!

فکرمیکردم شاید کمی حس کرده باشی این تغییرات رو..

اینهارونگفتم که بازادعاکنم اینها دیدنی  ان نه شنیدنی اما وقتی میپرسی چی شده که ..

میخوام بگم این ادامه اون سیرنیست..قول میدم ..

اماخوب معلومه که حق داری باورنکنی خوب اینها الان فقط حرفه برای شما..

الان شمافقط تمام حواستو وانرژیتو بزار واسه پایان نامه ات..فقط پایان نامه نه هیچیه دیگه!!

ممنون که صادقانه گفتی..کاش اونوقت ها انقدرازت میدونستم

من هستم و این بندرو ازهیچ جاییش پاره نمیکنم!

 سربه هیچ کوی و برزنی هم نمیزارم..

گفتم که میدونم ازهرجاش بکشم ودورشم فقط گره به پاهام که هیچی به دلم محکم ترمیشه..

هرجوری که تو خوشحالی و خیالت آرومه منم آرومم..

خودمو کنارگذاشتم و میگم طرفدارتوام!

فرصت که نه..میگم فقط بیا باورکن..باورکن که شد همونی که میخواستی باشم..
همه حق باخودته برای هرتصمیمی که هرلحظه ای که میگیری..

نگفتم که مسعولم باشی..