شاید این آخرین پستم اینجا باشه
داشتم یه سری وسایل رو تو اتاقم جابجا می کردم که یک لحظه متوجه چیزهایی شدم تو اتاقم که سالهاست گوشه کنار اتاقم هست و حالا واقعا آزارم می ده. و این آزار دادنه حتی ناراحتم می کنه.دارم همه اونارو جمع می کنم .همونطور که از اینستام جمع شد واز جای جای دیگه زندگی م..
نمی خواستم بنویسم چون اون روزی که متوجه شدم که الان چند هفته هست برام مردی..و دیگه حاضر نیستم لحظه ای از عمرم رو برای برگشت به یک ثانیه عقب بپردازم..یک لحظه پایان بود برای ده سالی که گذشت!.
چون حتی دیگه خاطراتم هم برام ارزشمند نیست..من اشتباه کردم در انتخابم در انتخاب مردی که می خواستم دوستش داشته باشم تا ابد..حتی فقط در دلم..
جایی مخفی برای هزاران سال ..حتی در خاک باشم..
تو همیشه همون بودی که این سالهای اخیر برای فرار از حقیقت وجودی خودت بعد از اشتباه من با تمام توان به من تلقین و تحمیل کردی!
اون آدم خود تو بودی که همه اون سالهایی که من خالصانه بی منت بی چشمداشت بی ریا دوستت داشتم رو برگردونده بودی یه سمت همه توجه ها و جلب تحسین های اطرافت از همکلاسی و دوست و آشنا ..
همون موقع هم می دیدم همون موقع هم حتی به چشم دیدم و باور نمی کردم و حتی باور می کردم حاضربودم باشن و باز باشم..من کی بودم ..خدایا که تا این خد خودم تحقیر می کردم برای تو...برای تو که همیشه اطرافت ....دیگه نمی گم..
تو همون بودی و وقتی دیدی من هم شکل تو شدم از هم پاشیدی!.چون داشتی منو باور می کردی!
اما تو خودت برگشتی موندی و من هم برگشتم و امیدوارم خدا همچنان نگهدارم باشه..
تو فقط آدم مغروری هستی که نمی تونی خوبی هارو به موقع ببینی توتنها دوست داری ازدست بدی و حسرت بخوری تو فقط دنبال جلب توجه ی...تو هیچ وقت نتونستی بامن مثل یه آدم سالم رفتار کنی و اونچه که حقم بود و لیاقتش رو داشتم رو در مقابلش به عنوان یک انسان بهم بدی..من چقدر اشتباه کردم که سالهای سال بهترین زمان های زندگی م و تو رویا و توهم از شخصیتی که از تو ساختم زندگی کردم .شاید هم تو هم همینکارو کردی..اصلا هردومون اشتباه کردیم اما تو بهایی ندادی و من بهای خیلی بزرگی دادم.که هرچند خیلی سخت بود اما دل کندن از تو برام رو در یک روز به صورت عجیبی ممکن کرد..فقط کلفی بود به کلیات گذشته فکرکنم و چیزهایی که تو این راه اژدست دادم و جلو چشمم بیارم و اونوقت ازت بیزار باشم.
تو حالا باخیال راحت و بی عذاب وجدان به انواع روابط اینستاگرامی و فیسبوکی و امثال شبکه های اجتماعی و دوستانه و غیره و ذلک ادامه بده.خیلی جالبه روزگار..امام صادق ع می فرمان که راجع ه هیچ کی قصاوت نکن چون محاله خودت با همون مورد قضاوت قرار نگیری!
دوروزه ارتباط های آنچنانی برقرار کن و خوش باش که اگه می تونی حتما همونی که نیاز داری و باید باشی..
تو هیچ وقت نتونستی اونقدر که حقش بود دینتو به من ادا کنی ..برو انقدر بگرد و تجربه کن تا بدونی رابطه ی خالصانه ای که باهم داشتیم هیچ وفت هیچ لحظه هیچ کجای دنیا اتفاق نخواهد افتاد هیچ وقت..همین برای من کافیه..
خدایا شکرت که من رو از اون همه عذاب رها کردی..
امسال رهاترازهمیشه زندگی می کنم در پناه خودش..
خیلی اشتباه کردم..خیلی..در حق خودم..خانواده ام..دوستام...روحم ..قلبم..عمرم..زندگی م...
اما امسال به امید و لطف خدا سال دیگه ای خواهد بود.
تمام.
خدایا در پناه تو.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر